Dit was eergisteren tijdens de inspreek- en informatieavond van uw raad te horen uit de mond van bewoners van de Rots- en Vuurvlinderhof. Deze bewoners ageren tegen de plannen van uw college - om in de geest van een uitspraak van de Raad van State- de optie van de mogelijkheid om een derde bouwlaag voor woningen in de Vuur- en Wintervlinderhof mogelijk te maken. Zoals bij de Raad van State gebleken is, kon uw gemeentebestuur met geen mogelijkheid de exacte locatie aanwijzen waar nu 4 tot 5 bouwlagen toegestaan was en waar niet. Het werd niet meer dan van: "ik denk ongeveer hier."

Op 13 december aanstaande gaat uw raad wederom beslissen over de kwestie die bijna Kees Bul doet verbleken. Normaal gesproken gaan we niet in op standaard te verwachten gezeur van bewoners. Het soort bewoners dat zich pas gaat roeren wanneer er iets in hun achtertuin dreigt te gebeuren. En waar je verder in het Oosterhoutse nooit iets van verneemt. Maar in een der betogen werd expliciet uw favoriete site aangehaald, wij dus. Vandaar nog 1 keer het verhaal en aan u om te bepalen wie er liegt of gelogen heeft.

Ontwikkeling Vlindervallei

Deze prachtige wijk heeft van ontwikkeling tot realisatie veel voeten in aarde gehad. Uw stadsbestuur heeft een monsterklus moeten klaren. De onderhandelingen met de camping en een hoop tegenstand van 'Vrienden van de Vrachelse heide', Milieufederatie Brabant en Milieubeweging Oosterhout hebben voor veel koppijntjes gezorgd. Hoe dat precies zit hebben we u al zeer lang geleden getoond. Klikkerdeklik

De uiteindelijke uitkomst was dat er i.p.v. 900 woningen er nu 700 gebouwd gingen worden.

Handjeklap

U heeft bij onze zuiderburen kunnen lezen dat er een burgermotie ingediend is. Deze vindt zijn oorsprong in besluiten die na uitspraken van de Raad van State genomen zijn. We hebben in Oosterhout een woonvisie, waar uw raad op gezette tijden discussieert over actualisatie van deze. In de tijd waar we nu over spreken was het verlangen dat bij het realiseren van een nieuwe woonwijk 30% sociale woningbouw gerealiseerd moest worden. De gemeente werft grond, en de opbrengst van ruimere kavels moeten de sociale woningbouw een boost geven. Dat is even kort door de bocht hoe een wijk ontwikkeld werd. Maar daarom niet minder waar. Dit weten we van gesprekken met een meester in de rechten die destijds over dit soort zaken op het Slotjesveld ging.

Het is voor u niet moeilijk te raden welk soort woningen er sneuvelde toen er circa 200 minder gebouwd gingen worden. Deze beslissing was eenzijdig door Hubertushoeve VOF genomen. Uit krantenberichten werd verder vernomen dat uw gemeentebestuur hier niet gelukkig mee was. Er moest sociale woningbouw komen. Er was op dat moment al 6 jaar niets meer voor die doelgroep gerealiseerd. Dit werden flatappartementen in de Wintervlinderhof, zo had Hubertushoeve VOF besloten. Ook daar was uw gemeentebestuur het niet mee eens. Het moesten grondgebonden woningen zijn. Toen begon het gesodemieter pas goed. U moet weten dat dit hele verhaal al in april 2010 als zienswijze ingediend is. Een collegebesluit uit 2004, die helaas in april 2010 niet boven tafel is gehaald, bevestigd dat de zienswijze van A tot Z klopt.

iconKlikkerdeklik

Dat had je dus als koper van een kaveltje in 2006 ook kunnen weten. Eergisteren bleek echter van niet.

In het collegebesluit valt te lezen, dat door eerder genoemde omstandigheden, de oorspronkelijke geplande huizen met zadeldak onthoofd werden t.b.v. de portemonnee van de ontwikkelaars. De woningen zijn met deze onthoofding plots gedegradeerd tot romantische kubuswoninkjes. U kunt ze vergelijken met woningen die u nog in de Kastanjelaan vindt. In het collegebesluit van 2004 is sprake van een aanvullende overeenkomst uit 2003. Deze moest met een WOB-verzoek verkregen worden. Ook daar zien we weer het getalletje van € 155.000 terugkomen. Men vindt een indexering heel normaal, maar op de vraag destijds aan uw gemeentebestuur waar die dan op gebaseerd was is nooit meer iets vernomen.

iconKlikkerdeklik

Ook Walther Hoosemans van Gemeentebelangen ging in zijn betoog in april 2010 van dit getal uit. In werkelijkheid hebben de bewoners € 169.000 moeten aftikken. Waarvan € 50.700 voor de grond. Voor een stuk of 6 woningen in de Vuurvlinderhof komt dit neer op ongeveer € 500 per vierkante meter. Als u bovenstaande gedeelte over de woonvisie er nog eens bij pakt spreken we hier haast van de omgekeerde wereld.

Ruimtelijke Rommeling

Zoals een van de inspreker terecht opmerkte is het gebiedje waar het nu over gaat een rommeltje in het bestemmingsplan geworden. Dat is geen onbehoorlijk bestuur, zoals gesuggereerd werd, maar een logisch gevolg van de gerealiseerde flat in de Wintervlinderhof. Inderdaad, die romantisch kubistische appartementen. Die flat is 5 hoog. Dat moet dan conform het bestemmingsplan ook mogelijk zijn. En daar is het uw gemeentebestuur niet gelukt een deugdelijke onderbouwing van het bestemmingsplan te maken. Eigenlijk is het ook onmogelijk om op enkele vierkante meters in bestemmingsplannen zulk dusdanige afwijkende bouwhoogten te onderbouwen. Dat is vragen om moeilijkheden. En die zijn er dan ook gekomen. Ook bij de Raad van State was de door de bewoners aangedragen punt 17 uit de reactienota zienswijzen van het college opgevallen. Daaruit blijkt dat zelfs 4 tot 5 woonlagen mogelijk was. iconKlikkerdeklik De Raad van State heeft op dit punt de bewoners in het gelijk gesteld en mede daardoor de ondeugdelijke onderbouwing van uw gemeentebestuur (raad) in april 2010 vernietigd.

Inbreidingslocatie

Tevens blijkt ook uit de gedwongen gerealiseerde woningen in de Vuurvlinderhof (zie Handjeklap) dat er haast wel sprake moest zijn van een inbreidingslocatie. U kent de traditionele rijtjeswoningen wel. Gelijke huizen met gelijke kaveltjes. Keurig polderformaat. Iedereen dezelfde prijs per vierkante meter. {rokbox title=|Ollee| text=|Bekijkt u het volgende kaartje eens. | size=|500 720|}storp/pdf/dec2011/tekening_koopcontract.jpg{/rokbox} U ziet dat de woningen in een hoek gepropt zijn, waarbij de kaveltjes aflopend kleiner worden. Er is destijds voor gekozen om de grond niet gedifferentieerd (Diftar grondquota zullen we het maar noemen) te verkopen. Dat betekent dat iedereen dezelfde grondprijs van € 50.700 heeft betaald. En als u die prijs weer deelt door het aantal geleverde meters begrijpt u dat er voor sociale koopwoningbegrippen flink gerekend is. Maar dan begint het helemaal van de gekke te worden. De tekening die u net geopend had toont de situatie bij aankoop woningen. De contracten waren al getekend. Let op die rode pijl die we even erbij hebben gezet!

Derde woonlaag die er al is

Na een vluchtig telefoontje van de makelaar, die later nog een dubieuze rol zou vervullen in deze casus, bleek dat er meer grond was verkocht dan geleverd zou worden. {rokbox title=|Ollee| text=|Kijkt u nu even naar het gangpad. Die is teruggelegd | size=|587 775|}storp/pdf/dec2011/tekening_nieuwe_situatie.jpg{/rokbox}Dat bracht een bewoner die in het kader van de WvG een aanbouw zou doen flink in de problemen. Zomaar 16 vierkante meter foetsie. U weet dat 3 % afwijking als acceptabel gezien moet worden. Hier spraken we ineens over 10% of meer. Hierdoor kon er conform bestemmingsplan niet meer aangebouwd worden. Er mag immers maar 30% procent bebouwd zijn. De bewoners weigerde te passeren met de grond en eiste van de makelaar de grond die gekocht was. Deze beschuldigde weer uw gemeente van deze fout en toen was het beroemde kastje muur compleet.

De enige optie was toen opbouw. Met een enorme tijdsdruk is er door ambtenaren alles getoetst. We kunnen dankbaar zijn dat er op ons Storphuis mensen zijn met het hart op de juiste plaats. Ook toen was het bestemmingsplan al aanleiding tot gefronste wenkbrauwen. En paniek. Gelukkig zat er een bevoegdheid voor vrijstelling van het college in verwerkt. Dat mogen ze voor elke woning en voor welke reden die het college aannemelijk acht geven. Vreemd is dan ook dat bewoners die inspreken het elke keer over een hoge uitzondering hebben. Nergens, maar dan ook nergens, staat in het bestemmingsplan onder welke voorwaarden vrijstelling verleend mag worden. Dit is namelijk niet aan de bewoners maar aan ons stadsbestuur om dat te bepalen. Die vrijheid hebben ze van de raad gekregen. Anders had de raad wel de voorwaarden in het bestemmingsplan op laten nemen.

Machtsmisbruik cq beïnvloeding raad

Uit een door ons onderschepte mail aan uw raad bleek duidelijk dat een bekende makelaar uit ons Storp zich mengde in zaken waarmee ze niets te maken hebben. Dit alles ten gunste van 1 werkneemster van deze makelaar die wilde bepalen hoe, hoelang en in wat voor woning mensen moeten leven. De beïnvloeding is destijds door geen enkel raadslid afgestraft. Niet eens ter sprake gebracht. Hoe kunt u de gemeentezaken nog vertrouwen als blijkt dat er achter de schermen getracht wordt u neer te halen?

Groeperen bewoners

Enkele bewoners hebben toen een handtekeningenactie gestart om gezamenlijk bezwaar tegen het besluit van april 2010 aan te tekenen. Voor u klinkt het misschien geloofwaardig dat John de Vries (aldus inspraak) mensen aan de deur bedreigd heeft zodat ze tekenden. De werkelijkheid is dat John de Vries niet eens de deur is uit geweest. John de Vries is gevraagd om als woordvoerder te fungeren. Uiteindelijk hebben de bewoners (exclusief JdV) onder elkaar geld gelapt en bij de Raad van State gelijk gekregen betreffende hun bezwaren. Een gevolg daarvan was dat 12 oktober jongstleden door wethouder Willemsen een bijeenkomst tussen voor- en tegenstanders georganiseerd was. De bewoners die een opbouw willen vonden het niet fijn om daar te horen dat mensen eerst 3 keer nagedacht hebben voordat ze hun kavel kochten. De reden was de sociale woningbouw. Dus  sociale woningbouwbezitters worden zacht gezegd als uitschot beschouwd en wil men nu bepalen hoe die mensen wonen en hoelang ze er van hen mogen wonen voordat ze de wijk uitgejaagd worden.

En passant wordt uw gemeentebestuur als onbekwaam bestempeld omdat die iets anders denkt. Vreemde wereld.